Jak fotografować wiewiórki - 7 porad
Wiele osób fotografowanie wiewiórek w parku kojarzy wyłącznie z jesienią. Ma to swoje uzasadnienie z dwóch powodów. Przede wszystkim właśnie wtedy zwierzątka te gromadzą zapasy pożywienia na zimę. Jest też aspekt typowo fotograficzny. Częściowo (lub całkiem) ogołocone z liści drzewa dają znacznie lepszą widoczność. Również mamy wówczas więcej światła. Jednak fotografować te rude piękności można również na przykład latem. Zatem jak fotografować wiewiórki w parku?
1. Kadry z treścią!
W fotografii zwierząt z całą pewnością największą wartość mają kadry bogate w treść. Najlepiej takie, które pokazują specyfikę danego gatunku, jego zwyczaje czy też interakcje między osobnikami. Jak fotografować wiewiórki, by mieć ciekawe zdjęcia? Najlepiej uchwyć ich zachowanie. Dobrym przykładem będzie ich ruch, a jeszcze lepszym konsumpcja, która jest niezwykle urocza.
Widok jedzącej wiewiórki rozczula mnie za każdym razem!
2. Odpowiedni obiektyw to decyzja strategiczna
W fotografii dzikiej przyrody długość zdecydowanie ma znaczenie. Jednak moim zdaniem równie wielkie w przypadku wiewiórek ma światło obiektywu. Dzikie zwierzęta są płochliwe i uciekają. Jednak nie u wszystkich wiąże się to ze znaczą zmianą odległości od fotografa. Wiewiórki bowiem schronienia przed potencjalnym zagrożeniem szukają na drzewach. Dlatego też nie uciekają daleko. W tej sytuacji ogniskowa nie jest tak fundamentalnie ważna. Tutaj do gry wchodzi inny parametr obiektywu...
Chcesz robić lepsze zdjęcia?
Indywidualny kurs fotografii
Jak fotografować wiewiórki, by zdjęcia prezentowały wysoką jakość? Latem światła w okolicach drzew jest znacznie mniej z dwóch powodów. Mocne słońce to głębokie cienie. Poza tym drzewa pełne liści owego cienia dają jeszcze więcej. Fruwająca po gałęziach wiewiórka skąpana jest zatem niemalże w mroku. Dodajmy do tego krótki czas naświetlania i robi się nieciekawie.
Ktoś powie, że ISO 6400 to jeszcze nie tragedia. Owszem, lecz nie w każdym przypadku. W dobrym świetle wysoka czułość nie jest problemem. Jednak, gdy obraz spowity jest cieniami, szum i utrata szczegółów mogą dobić. Do fotografii dzikich zwierząt posiadam obiektyw Tamron 150-500mm F/5-6.7 (sprawdź ceny). Jest to dość solidne "szkło" o dobrej jakości obrazu. Jednak jego światło uniemożliwia zrobienie naprawdę dobrego zdjęcia, gdy mamy do czynienia z głębokim cieniem. Z tego względu do fotografii wiewiórek używam znacznie "lżejszego kalibru", a więc Fujinon 50-140mm F/2.8 LW WR (sprawdź ceny). Choć nie ma on gigantycznego zasięgu, to daje mi znakomitą jakość obrazu. Gdy wiewiórka jest wystarczająco blisko to po lekkim kadrowaniu można uzyskać ciekawe zdjęcie.
Fotografia dzikich zwierząt nie zawsze musi cechować się ekstremalnym zbliżeniem. Czasem warto pokazać zwierzątko wraz z jego otoczeniem.
3. Kontakt wzrokowy robi wrażenie
Zwierzę patrzące prosto w obiektyw. To coś, co wzmacnia każdy kadr. W przypadku wiewiórek nie jest to takie trudne. Są one wyjątkowo czujne, więc wielce prawdopodobne, że ich wzrok spotka się z obiektywem. Często potrafią dość długo (jak na dzikie zwierzę) trzymać kontakt wzrokowy nim uciekną wyżej.
Ta wiewiórka wygląda jakby to ona polowała na mnie. Gra, w którą z nią grałem była fascynująca. Nie spłoszyła się od razu. Z różnych wysokości drzewa mnie obserwowała.
4. Czujność jak u... wiewiórki
Jak fotografować wiewiórki skutecznie? Przede wszystkim kluczowa jest czujność. Warto zatem już od samego wejścia do parku być w pełni przygotowanym. Miej aparat na wierzchu i wstępnie ustawione parametry. Niespodzianka może czekać Cię choćby u bram parku.
Czujność należy zachować nie tylko w kwestii naocznej obserwacji. Za każdym razem gdy słyszysz uderzanie gałęzi czy charakterystyczne dla jedzenia odgłosy, również bądź w pogotowiu. Na dźwięk i ruch gałęzi uwagę należy zwracać przede wszystkim latem. Wówczas same wiewiórki są mniej widoczne. Jednak ich otoczenie może zdradzać ich obecność.
Jak fotografować wiewiórki skutecznie? Przede wszystkim postaw na czujność. To zdjęcie wykonałem dosłownie na skraju Parku Szczytnickiego, gdy do niego wchodziłem.
5. Duża wysokość to niekoniecznie duża odległość
O tym pisałem już powyżej, ale rozwinę tę myśl. Wiewiórki czują się bezpiecznie na dużej wysokości. Może ona wspiąć się bardzo wysoko, lecz jeśli staniesz pod drzewem, odległość nie będzie aż tak znaczna jak może się wydawać. Warto, by wówczas zwierzątko zwróciło na Ciebie uwagę i spojrzało w Twoją stronę. Z tej perspektywy to kluczowe, gdyż chodzi o to, by mieć na zdjęciu twarz wiewiórki, a nie tylko jej "podwozie".
Uciekła mi na drzewo, ale się nie poddałem. Stanąłem tuż pod nim i obserwowałem. Widziałem, że czuje się w miarę bezpiecznie, bo dalej nie uciekała. Zacząłem cmokać, co zwróciło jej uwagę. W tym momencie oddałem kilka strzałów...
6. Ustaw się dobrze względem światła
Owszem, to nie jest koncert życzeń ani pozowana sesja. Jednak postaraj się fotografować wiewiórki ze światłem. Niech wpadające przez szczeliny koron drzew światło oświetla zwierzątko. Tło wówczas może zostać pogrążone w cieniu. Ważne, by temat zdjęcia był odpowiednio wyeksponowany!
7. Jak fotografować wiewiórki - parametry
Pisząc artykuł o tym jak fotografować wiewiórki nie sposób nie wspomnieć o odpowiednich parametrach. Tutaj zasada jest prosta. Dążymy do jak najkrótszego czasu naświetlania. Jednak z zachowaniem umiaru pod względem czułości ISO. Gdy ustawienie wartości 1/2000 będzie wymagało ISO 3200 rozważ czas około 1/500, co zmniejszy ISO do wartości około 640. Wbrew pozorom wiewiórki nie zawsze są tak dynamiczne. Często siedzą po prostu na drzewie i chrupią sobie coś. Przysłona? Ja na ogół ustawiam maksymalny otwór. W moim przypadku jest to przeważnie F/2.8. Jeśli masz aparat, który posiada funkcję rozpoznawania zwierząt, skojrzystaj z niej. Auto Focus w trybie śledzenia, a same zdjęcia rób w trybie seryjnym. Myślę, że 10-15 klatek na sekundę wystarczy.
